Richard Wagner (1813-1883)
DIE WALKάRE - Wotans Abschied und Feuerzauber ("Leb wohl, du kόhnes, herrliches Kind!")
Wotan: Dietrich Fischer-Dieskau
Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks
Rafael Kubelik
Aufnahme: 20.-22. Juni 1977
Grammy Award 1978
Μέχρι ένα βαθμό η θεματολογία προκαλεί αναπόφευκτα μειδίαμα (σήμερα), ωστόσο αν το ξανασκεφτεί κανείς νομίζω ότι δεν ήταν και τόσο υπερβολικό για τη Γερμανία του 1941. Η υπόθεση λοιπόν της ταινίας αφορά την θεραπεία ενός πιλότου των Στούκας με την επίσκεψη του και την ακόλουθη μύηση του 
στα Βαγκνερικά μυστήρια βλέποντας το Λυκόφως των Θεών!
Ενα σχόλιο για το ενδεχόμενο να συνέβαινε αντίστοιχα σήμερα στην Ελλάδα: Αναλογικά θα ήταν πιλότος F-16 που παθαίνει κατάθλιψη και το ιατρικό επιτελείο ενός δημόσιου νοσοκομείου τον στέλνει για θεραπεία στον Ρουβά ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων....
Μα σε τι κόσμο ζούμε...Χα,χα....
http://tvradio.ert.gr/radio/showDetails.asp?id=15&pday=0&tid=3025975 ή απλά ακούστε το από το 3ο πρόγραμμα της ΕΡΑ
ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ ΌΠΕΡΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
18:00
Σήμερα:
«Η Βαλκυρία» η δεύτερη από τις τέσσερις όπερες από το «Δακτυλίδι των Νιμπελούνγκεν» σε τρεις πράξεις του Ρίχαρντ Βάγκνερ σε λιμπρέττο του ίδιου του συνθέτη.
Σολίστ: Jonas Kaufmann, τενόρος: Ζίγκμουντ
Eva-Maria Websbroek, σοπράνο: Ζινγκλιντε
Hans Peter Kφnig μπάσος: Χουντινγκ:
Bryn Terfel, μπάσος-βαρύτονος: Βοταν ο θεός:
Τη Χορωδία και την Ορχήστρα της Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης διευθύνει ο James Levine
Παρουσιάζει η Άννα Σακαλή
Αναμφίβολα πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους διευθυντές ορχήστρας της ιστορίας της συμφωνικής μουσικής. Ωστόσο ο συγκεκριμμένος έχω την αίσθηση ότι θα μπορούσε να κάνει εξαιρετική καριέρα και ως ηθοποιός συγκεκριμμένου κινηματογραφικού είδους που ονομάζεται Horror movies! Μοιάζει καταπληκτικά με τον Boris Karloff τον ηθοποιό που έπαιξε τη Μούμια σε B movies των δεκαετιών 50 και 60. Παραθέτω φωτο και των δύο για τεκμηριώση. 
Προκαλεί επίσης εντύπωση το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλά βίντεο στο you tube με σκηνές διεύθυνσης ορχήστρας από τον Knappertsbusch. Το πρώτο βίντεο είναι από διεύθυνση του Πάρσιφαλ και το δεύτερο από την εισαγωγή στη Βαλκυρία. Λεπτομέρεια ο Σιδηρούς Σταυρός στο 3.25. Αξίζει να περιμένετε!
Η μεγαλύτερη απογοήτευση που εισπράτει ένας Βαγκνεριστής είναι να ταξιδέψει στην πόλη όπου ο Ριχάρδος άφησε την τελευταία του πνοή (Βενετία) και να διαπιστώσει εκεί ότι το αρχοντικό Palazzo Vendramin Calergi όπου τον βρήκε η τελευταία στηθαγχική κρίση έχει γίνει πια....καζίνο (φωτο). Υπάρχει βέβαια στην πρόσοψη μία μικρή πινακίδα που υπενθυμίζει ότι ο συνθέτης άφησε εκεί την τελευταία του πνοή. Επίσης τελείως απροσδόκητα το μικρό μουσείο Ρίχαρντ Βάγκνερ (εντός του καζίνο) είναι ουσιαστικά κλειστό (ανοίγει μόνο Σάββατα και με προσυννενόηση!). Ευτυχώς που δεν παίζω και τυχερά παιχνίδια, γιατί αν έχανα θα το ανατίναζα με ευχαρίστηση! Σημ. Το μικρό μουσικό έργο είναι μία πολύ αξιόλογη διασκευή του Τριστάνου (ξεκινάει μετά το 1 λεπτό).
Οχι ότι το εύχομαι, αλλά αν συμβεί μοιραία τέτοιου μεγέθους καταστροφή υπάρχουν και καλά!
1) Ισχύει για όλους
2) Θα συμβεί οπότε και στους βουλευτές (υπάρχει μία πολύ καθαρή δικαιοσύνη!)
3) Δεν θα κάνω τις απλήρωτες εφημερίες του Μαρτίου και ούτε θα με νοιάξει και για τα λεφτά που μου χρωστάνε
4) Παρεπιπτόντως δεν θα κλαίω καθόλου μια και το να δεις πλανήτη να έρχεται κατά πάνω σου είναι εικαστικά εξαιρετικό!
5) Και φυσικά το τέλος θα έρθει με τη μουσική του Τριστάνου.... εξαιρετικά ποιητικά!
Η μεγάλη κυρία που ακούει στο όνομα Waltraud Meier είναι από τις λίγες αυτές φωνές που μπορούν να κατατάσσονται με το σπαθί τους στην κατηγορία των Βαγκνερικών! Δεν νομίζω λοιπόν ότι θα την δελέαζε ο τίτλος της "ντίβας" σε σχέση με το να αποκαλείται Βαγκνερική τραγουδίστρια που κατά τη γνώμη μου είναι απείρως πιο ελιτίστικος χαρακτηρισμός για έναν καλλιτέχνη! Οσοι τυχεροί θα βρεθείτε στο μέγαρο το Σάββατο για το "Λυκόφως των Θεών" θα την απολαύσετε στον συνονόματο ρόλο της Waltraute που μάλλον δεν είναι τυχαία η επιλογή του! Αν δεν τα καταφέρετε, μπορείτε να το ακούσετε στον ιστότοπο http://www.bbc.co.uk/programmes/b01bs9xx στις 7 το απόγευμα ώρα Ελλάδος.
Το απόσπασμα που αναρτώ είναι από το σκηνικό δράμα "Τριστάνος και Ιζόλδη" που υπενθυμίζω ότι έχει γραφτεί, μελοποιηθεί και σκηνοθετηθεί (όχι κατ' ανάγκη με τη συγκεκριμμένη σειρά...) από τον Βάγκνερ χρησιμοποιώντας τις σωστές αναλογίες των δύο μεγάλων "οδυνών" της ανθρώπινης ύπαρξης: του Ερωτα και του Θανάτου. Προσοχή στα λόγια στο 3.04: Μήπως ακούω εγώ μόνο αυτή την υπέροχη μελωδία? Τόσο όμορφα θλιμμένη.... που τα λέει όλα?
Η εκτέλεση αρκετά καλή με τον Κάραγιαν και την φιλαρμονική του Βερολίνου, αλλά το βάζω πρωτίστως για τους πίνακες που εκτίθενται στο βίντεο. Πολύ καλή δουλειά από τον δημιουργό αλήθεια!
Χωρίς πολλά σχόλια....Η καλύτερη έναρξη (μύηση) στη μουσική του Wagner. Το συγκεκριμμένο απόσπασμα από τον Parsifal. Δείτε την ή ακούστε την ξανά γιατί την εποχή που την πρωτοείδατε σαν ενδιέφεραν μόνο οι αστραφτερές πανοπλίες και τα σπαθιά! Αλλά δεν ήταν μόνο αυτά!
Bonjour
Αλέξανδρος Στεφανίδης
Καλλιθέα, Αθήνα
Το προφίλ μου